Yakıtlar İçindeki Mikrobial Yapının Oluşumu
Mikrobik pislenme tek bir yakıt tipine özgü değildir; deniz, hava ve kara taşıtlarında ve evlerde ısıtma amaçlı kullanılan yakıtların hepsinde gerçekleşebilir. Aynı şekilde, kalitenin düşmesinden ve bozulmadan tek bir organizmayı sorumlu tutamayız. Genel kural olarak, yakıt ve su bir depolama veya dağıtım sisteminde birbiriyle temas ettiğinde muhtemelen pislenme meydana gelecektir. Bir depolama sisteminin bakımı ne kadar iyi yapılırsa yapılsın, deponun dibinde su olması neredeyse kaçınılmaz bir durumdur. Bu, birkaç nedenden kaynaklanır:
Yeni rafine edilen yakıt bir miktar su içerir. Yakıt soğudukça bu su ayrılır.
Atmosferik yoğuşum: depodaki havanın nemi yoğuşur ve dipteki suya katkıda bulunur.
Yağmur veya kar suyu numune alma ağızlarından, havalandırma ventillerinden veya yüzer çatılar üzerine kötü takılmış contalardan deponun içine girebilir.
Tankerlerde veya mavnalarda nakliye veya depolama balast suyundan kaynaklanan kirlenme yaratabilir.
Ayrıca, belli nihai kullanım uygulamaları (özellikle deniz yakıtlarında), bir depolama sistemine su girmesi açısından çeşitli olanaklar sağlayacaktır. Bütün bu kaynaklardan gelen su depolama tankında birikerek tip suyunu oluşturur. Mikroorganizmalar havada veya suda taşınabilir. Dolayısıyla, dip suyu geliştikçe, bunun içinde bir mikrobik popülasyon oluşur. Dip suyunda mevcut olan birçok tür bakımından sıvı hidrokarbon yakıtlar mükemmel bir besin kaynağı oluştururlar. Bunun sonucunda, mikroorganizmalarda büyük bir nüfus patlaması görülür: mikroorganizmalar yakıt/su ara birleşim noktalarında çoğalır, su fazında varlıklarını sürdürürken yakıtla beslenirler. Kirlenmenin ilk aşamalarında, mevcut olan organizmalar genellikle oksijenle yaşarlar ve solunum için sudaki çözünmüş oksijeni kullanırlar. Bu oksijen kaynağı tükendiğinde, sülfatı düşüren bakteriler olarak bilinen aerobik organizmalar gelişir. Bu organizmalar solunum için oksijene ihtiyaç duymazlar ve hidrojen sülfür gibi aşındırıcı artık ürünler oluştururlar.
